Altijd weer opnieuw beginnen…

Een nieuw schooljaar is van start gegaan. Vooral als leerkracht van groep 3, vind ik het ieder jaar weer even schakelen. Waar je aan het einde van groep 3 leuke stelopdrachten kan geven, de kinderen in duo’s met gemak een kwartier toneellezen, een stilleesmoment daadwerkelijk een ontspannen leesmoment is en je geen tijd en energie kwijt bent aan uitleggen hoe je de boeken weer netjes opruimt in de boekenkast, is het nu ineens weer letters aanleren, eindeloos voor-koor-doorlezen en met heel veel geduld goede structuren aanleren. Hoewel je natuurlijk in iedere groep weer een soort van ‘opnieuw moet beginnen’, vind ik dat in groep 3 altijd het meest voelbaar.

Tegelijkertijd is dat ook de reden dat ik met zoveel plezier lesgeef aan groep 3. Dat ik op de eerste schooldag met alle zekerheid van de wereld kan vertellen dat iedereen aan het einde van dit schooljaar kan lezen. En dat we er samen ook nog eens van gaan genieten. Dat je in de kring de leergierige kinderen ziet, die al een start hebben gemaakt met het leren lezen en de ietwat onzekere kinderen, die nog niet helemaal hebben besloten of ze het nou leuk vinden om in groep 3 te zitten of dat ze toch nog liever in de kleuterklas waren gebleven.

Al die verschillende kinderen ga ik horen lezen, ga ik instructie geven, ga ik voorlezen, ga ik helpen om een boek te vinden waar ze blij van worden. Om aan het einde van het jaar te merken hoe ongelooflijk veel ze hebben geleerd.

Vandaag is het nog: ‘Dat wordt al een mooie kleiletter zeg, maar pak je nog wel even een kleimatje voor op tafel?’

‘Kijk, nu leg je de letterstempels in de rekenkast en die moeten in de taalkast. En oja… doe je wel het dekseltjes van het stempelkussen dicht?’

‘Wat leuk dat je al zelf een boekje hebt gepakt, maar weet je ook nog waar je het precies hebt gepakt?’

Maar voordat ik het weet, verbaas ik me weer over hoe snel het allemaal gaat met dat leesproces. Hoe mooi het is om daar onderdeel van te mogen zijn. Als ik dat maar blijf herhalen, zeg ik zo met frisse moed: ‘Wie heeft er met de magneetletters woorden gemaakt en is even vergeten de letters weer op te ruimen?’