Een juf met lucht – column van juf Helen

Midden in de bekende ‘stilte voor de storm’ zit ik in mijn lokaal de lessen voor te bereiden.

Terwijl ik het nieuwe letterkaartje pak voor aan de lettermuur herinner ik mij hoeveel tijd ik enkele jaren geleden kwijt was om alleen al de handleiding van de leesmethode door te lezen. Hoe onrustig ik me voelde over wat er volgens die handleiding allemaal aan bod moest komen. En hoe teleurgesteld ik was als ik aan het einde van de dag concludeerde dat het me weer niet was gelukt om alles zo uit te voeren zoals het was beschreven.

Ik was toch een leerkracht met ervaring?
Een leerkracht die geniet van haar vak en oog heeft voor alle kinderen in haar groep?
Waarom lukte het me dan niet?

Natuurlijk liet ik de kinderen opdrachten in hun werkboekje overslaan en paste ik sommige lesinstructies aan, maar de ruimte en tijd om zelf lessen vorm te geven en creatief en kritisch na te denken over wat elk kind in mijn groep nodig had, kon ik maar niet vinden. Hoe vaak zat ik wel niet aan de instructietafel het invullen van de opdrachten in de werkboekjes van mijn ‘zwakkere’ leerlingen te begeleiden of letters te flitsen, zonder me bewust af te vragen of mijn leerlingen hier wel betere lezers van zouden worden…

Toen ik op mijn huidige school een nieuwe leesmethode mocht kiezen, vergat ik bijna weer om goed na te denken over wat ik nou eigenlijk verwachtte van een leesmethode en stond ik op het punt om maar gewoon voor het vertrouwde te gaan. Gelukkig bedacht ik me op tijd dat een methode ons, leerkrachten, hoort te ondersteunen in het bieden van goed onderwijs, dus wat waren nou eigenlijk onze wensen als team? We wilden doelgerichte, goede instructie kunnen geven aan alle kinderen in de groep. We wilden een flexibele methode, waarmee we de ruimte zouden voelen om in onze combinatiegroepen leesactiviteiten met de groep samen te kunnen doen. We wilden weer thematische schrijfopdrachten en actieve, motiverende werkvormen kunnen bedenken en die ook kunnen uitvoeren. We wilden onze aandacht eerlijker verdelen over alle leerlingen en we wilden vooral leesplezier terugzien bij elk kind op onze school en plezier hebben samen met de kinderen. Want wat is er nou specialer, nuttiger en leuker dan leren lezen?

Nu werk ik voor het derde jaar met Actief Leren Lezen en ik ben blij dat we als team bewust hebben stilgestaan bij onze behoeften als leerkrachten, want dat betekent automatisch dat je stilstaat bij de behoeften van de kinderen in jouw groep. Ik hoef alleen maar het lesboekje van de kinderen open te slaan om te weten wat het doel van de dag is. Er is geen tijdsdruk meer om ‘de methode af te krijgen’, er is weer vertrouwen in mijn expertise en er is ontzettend veel ruimte om te lezen. Ik zit niet meer aan een instructietafel met een paar kinderen die voelen dat ze minder goed leren lezen dan de rest van de groep, maar in de leeshoek op een poef te luisteren naar een trotse, startende lezer. Of ik zit in een kring een korte, duidelijke instructie te geven waar elke leerling in die kring een betere lezer van wordt.

Ik ben nog steeds een ervaren leerkracht die geniet van haar vak en die oog heeft voor elk kind in de groep, maar ik ben nu ook een juf met lucht. Laat de schooldag maar beginnen; ik weet precies wat ik moet doen!

actief leren lezen een juf met lucht column juf helen